Kenya savanında büyük otçulların 18 yıl boyunca engellendiği alanlara yönelik araştırma, filler ve zürafaların ekosistemdeki belirleyici etkisini ortaya koydu. Çitlerin kalkmasıyla bölgeye dönen hayvanlar, ağaç örtüsünü hızla azaltırken, bitki boyundaki artışı ve taç gelişimini gerileterek savanın bitki yapısını yeniden şekillendirdi.
Bilim insanlarının 1999 senesinde başlattığı deney kapsamında belirli sahalar çitlerle çevrilerek fil, zürafa ve impala gibi büyük otçulların girişi durduruldu. Geçen süre zarfında yaban hayatından izole edilen noktalardaki ağaç örtüsü yüzde 60 seviyesini aşarken, hayvanların serbestçe bulunduğu kontrol bölgelerinde bu oran yüzde 21 ila 32 bandında kaldı. Korunan parsellerde ağaçların hem boyu uzadı hem de sıklığı yükseldi.
Deney sahasındaki engeller 18 senelik sürecin ardından 2017 yılında tamamen kaldırıldı. Otçulların alana yeniden girmesiyle birlikte ağaçların dikey büyümesi yavaşladı, taç genişlemesi geriledi ve bitki ölümlerinde artış kaydedildi. İki yıllık süreçte, tecrit edilen alanlar ile kontrol bölgeleri arasındaki ağaç boyu farkı kapandı.
Bölgedeki ağaç örtüsü 2025 yılına gelindiğinde çalışmanın başlangıcındaki seviyelere yaklaştı, buna karşın ağaç yoğunluğu yüksek kalmayı sürdürdü. Araştırmacılar, büyük otçulların yokluğunda gelişen yapısal değişimlerin hayvanların dönüşüyle bütünüyle sıfırlanmadığını ve bu canlıların savan ekolojisindeki dağılımı doğrudan belirlediğini kaydetti.
